Olaf Risee schrijft: “In 2001 bezocht ik met een bevriend dichter de tentoonstelling ‘Vier generaties – Een eeuw lang de kunstenaarsfamilie Toorop / Fernhout’ in het Centraal Museum te Utrecht. De meeste werken aldaar waren titelloos, maar een schilderij van Rik Fernhout was ‘Calimero eenoog’ getiteld — een aardig schilderij zo vonden de bevriende dichter en ik, maar we waren toch het meest onder de indruk van de titel. We besloten dat ik de titel zou mogen gebruiken voor een…

Paul Posthumus schrijft: “Man Ray en de schone Lee Miller. Fantastische fotografen. De unieke belichting, de afstand van de schaduwen, de ruimte, de graciositeit, debizarre technieken, de vervreemding, de vrijheid in het vinden van deliefde. Alles allang dood en voorbij, maar gelukkig hebben we de foto’snog. Lee Miller reisde later met de Amerikaanse troepen mee Duitsland in enfotografeerde Dachau, een abattoir van de liefde. Ze is nadien nooit meerdezelfde geweest. Ik ken iemand die, als je goed kijkt, soms heel…

Bertus Pieters schrijft: “ De kunst die mij gelukkig maakt, heb ik – als kunstenaar – wel vaak in het hoofd. Als het eenmaal uit het hoofd en af is, is dat weer minder gelukkig.” Nynke Deinema schrijft: “Voor mij is dat Samuel Beckett. Dan wel zijn boeken. Ik houd niet van toneel. Gortdroog en humorvol hoe de mens wordt neergezet. Een feest van herkenning en troost.” Anne Min schrijft: “muziek: Monk (straight no chaser), Cannonball Adderley (Sack O’Woe), Mingus…

F. Starik schrijft: “Dus ga ik de straat op, / met mijn eigen vaandel / waarop geschreven staat: / Vrijheid? Ziekte! Ouderdom! / Lang leve de dood! (1965) Gerard Reve, uit GETUIGENIS, verzamelde gedichten.” Cees Buitendijk schrijft: ‘Als Gereformeerde astmatische jongen werd ik in de jaren vijftig bij een zus van oma in Nuenen logeren gezet. De zus van Oma had een vriendin die kosteres was in de katholieke kerk daar. Van “onze” naakte Gereformeerde Kerk naar een kunstige Katholieke…

Jasper Henderson schrijft: “De DVD ‘Ike & Tina Turner Live 1971’. Opgenomen door de VPRO in het Kurhaus te Scheveningen. Een jaar voor ik werd geboren liepen Tina en de Ikettes die middag over het strand van Scheveningen. Het waaide hard en ze droegen lange bontjassen, dat mocht toen nog. Onder de dode dieren zeer levendige lichamen in hele kleine gouden jurkjes. Bijna hebben ze kou gevat. Die avond, in het Kurhaus, allemaal keurige Nederlandse mannen in smoking en de…

Erik Jan Harmens schrijft: “Ik hoorde de regel “I’ve been down so long that it looks like up to me”. Ik was in Amerika. Ik was zojuist vegetarisch geworden dus bestelde eenhotdog zonder worst. Het zuurkooldrek peesde langs mijn mondhoeken. Ik hadeen walkman op.” Chrétien Breukers schrijft: “Een prentje. Waarop afgebeeld: twee frambozen, liggend op een tafelblad. Tegen een mooie, zwart-grijze achtergrond. De rechter framboos is en profil afgebeeld, de linker kijkt ons met zijn ontpitte pitje aan. Het is…

Cyriel van Rossum schrijft: “Kunst is dingen die niet gemaakt zijn zonder dat ze nodig zijn. Mooiste kunstwerk: foto van Picasso aan de ontbijttafel waarbij zijn handen zijn vervangen door croissanteske broodjes met vingers. Het belangrijkste kunstwerk: De Verwoeste Stad van Ossip Zadkine, in Rotterdam ook wel ‘Jan Gat’ genoemd. Tim Donker schrijft: “ik zeg: het kunstwerk dat mij het allergelukkigste gemaakt heeft, was de stem van mijn eerste vriendin.zij heette femke. en haar stem was prachtig. een moje, warme,…

Manzoni beitelde de woorden ‘Le socle du Monde’ in een sokkel en plaatste de sokkel ergens in Denemarken ondersteboven op het oppervlak der aarde. Sindsdien houdt Denemarken de zaak in wankel evenwicht. Iemand giet een limonadeflesje leeg in zee. Er worden filmopnamen van gemaakt. We zien een piepjonge Wim T. Schippers, grijnzend, brutaal en verlegen, voor het eerst op teevee. Later maakte hij een vloer van pindakaas. En een zwevende steen. In een ministerie. Maar het lukte de ambtenaren niet,…

Het uitvaartmuseum verzocht F. Starik (1958 † onbekend) een gedicht te schrijven voor een klein massagraf van woorden. Deze afdruk van dit gedicht werd -met enkele beschouwingen van deskundigen op uitvaartgebied- op 17 maart 2006 begraven op de Nieuwe Ooster begraafplaats, waarbij het de bedoeling is dat in het jaar 2106, dus precies honderd jaar later, andere deskundigen zich zullen buigen over de verscholen schat, die hier nu teruggevonden wordt. F. Starik was –in zijn tijd- de beheerder van de…

GEEN GRAS OVER LATEN GROEIEN Stadsdeel Westerpark te Amsterdam bezit thans een gloednieuwe stadsdeeldichter, Hans Kloos. Hij liet er verder geen gras over groeien maar installeerde prompt een site waarop u hem ten allen tijde kunt bereiken, zijn digitaal loket is dag en nacht geopend voor al uw stadsdeeldichterverzoeken. Hans Kloos is te vinden op het stadsdeelwapen van zijn centrale pagina, maar ook direct via het deelsiteadres www.hanskloos.nl/westerparkdichter alwaar u kunt suggereren en abonneren. Dus meldt u zich massaal aan…