Het Parool van vrijdag 20 oktober jl bericht dat het Amsterdamse stadsdeel Zuider-Amstel op 1 oktober een tweede, of zelfs derde deeldichter heeft benoemd. Nadat Adriaan Jaeggi zichzelf in stadsdeel Centrum tot ‘stadsdichter’ benoemde, Hans Kloos in Westerpark werd geïnstalleerd, koos Zuider-Amstel voor Karel N.L. Grazell (1928). Blijkens het sfeervolle Parool-artikel bewoont de 78 jarige dichter een piepkleine, schemerige huiskamer aan de Waalstraat in de Amsterdam, alwaar hij de gordijnen permanent gesloten houdt, teneinde zijn boeken te beschermen tegen de…

In de serie – Gedichten Die De Bundel Niet Zullen Halen – heb ik vandaag voor u drie meisjesnamen. In de bundel dragen ze alle drie een vraagteken: te leuk? Deze drie meisjesnamen komen nu nog voor in het vierde hoofdstuk, dat het vraagstuk van de liefde behandelt. Ieder hoofdstuk graaft vanuit het heden naar het verleden, en van daar weer terug naar de toestand in mijn wereld van vandaag. In Peggy ben ik twaalf, bij Michelle en Suzette alweer…

Als ik zo’n mat had, had ik vast een plof gehoord. De plof van de bundel Kastanjegedichten, dichters op de bres voor de paardenkastanje, meer dan honderd dichters schreven speciaal voor deze boom een nieuw gedicht. En één van hen was ik. De bundel werd, zo mag men aannemen, gedrukt op houtvrij papier. (www.uitgeverijpassage.nl) Driemaandelijks tijdschrift in boekvorm Raster, nummer 115, presenteert, onder gastredactie van Janna en Richtje Reinsma, een aflevering met de omineuze oproep LEES MIJ op het omslag,…

Woensdag overleed hij- vandaag drie ruime advertenties in de krant. Een vader sterft: Willy Ordelman. ‘Er zijn geen woorden voor van wie je weet, hij redt het niet. Je streelt zijn wang, je ziet zijn ogen. Je bent bevangen door verdriet.’ Een dochter. Daaronder een broer, een die het zo ziet: ‘denk aan mij terug in de stralende zon, hoe ik was toen ik alles nog kon.’ Nog een broer, peetoom en zwager, rijmt, één advertentie lager: ‘hij was het…

Op zaterdag 28 oktober zal het gebeuren dat F. Starik een Poëzieprijs in ontvangst mag nemen, en wel de Plantage Poëzieprijs 2006, bestaande uit een kunstwerk, een lidmaatschap van de Vrienden van de Hortus alsmede een jaar lang lidmaatschap van de Vrienden van de Plantage, en misschien ook een boekenbon, waarmede die Starik in één klap een hoop vrienden verwerft, ware het niet, dat hij gedurende de prijsuitreiking zal schitteren in afwezigheid (zie: het rode woord AGENDA op de thuispagina…

Literatuurwetenschapper. Een ijverige student. Begaafd. En jong. Als hij over literatuur schreef, schreef hij over wat hij las. Als hij een dichter analyseerde, analyseerde hij wat die dichter schreef. Niet zozeer wat hij daar zelf van dacht. Poëzienotities zonder ego. Nieuwsgierig naar de ander, nooit begon zijn zin met ik. Binnenvetter. Koekiemonster. Gekweld door depressies. Dat hoefde de wereld niet te weten. Nu weet de wereld het toch. Een laatste, witte pagina. Vandaag gaat hij in vlammen op. Gedenk hem…

Het vooralsnog enige lid van de Vereniging der Vomitisten stelt voor een Prijs in te stellen voor de meest vomiterende bundel of uitlating door een dichter gedaan. Het doel is tweeledig: allereerst zal het instellen van een Prijs de Vereniging zelve krachtig opstoten in de haastige vaart der volkeren, en daarbij zijn de verwachtingen aangaande het beleven van enig kinderlijk kotsplezier hooggespannen. De prijs zal bestaan uit, inderdaad….dat de winnaar van de Prijs de voltallige jury mag onderkotsen, waarna de…

Het is officieel nu hoor, de vereniging der vomitisten. Er is namelijk een lid. Beeldend kunstenaar Mirko Krabbé meldde zich door middel van onderstaand schrijven: “Eindelijk, dacht ik, indachtig het ‘vomitorium’ ingericht in mijn ouderlijke woning ter ere van mijn 19de verjaardag. Het geheel voorzien van stroboscopisch licht, pauwenveren (om zoals het gebruik wil mee in de keel te kietelen en zo de fysieke belevenis te laten samengaan met de diepste gedachten) en een badkuip. Het bleek een populaire plaats…

Dinsdag. Omdat er een ander klusje tussendoor kwam vandaag weer geen roman geschreven, nu ja, misschien vanavond dan. Wel de gedachten over de nieuwe stroming ‘het Vomitisme’ een dag naar voren gehaald. Het onderstaand gedicht mag als exemplarisch voor het genre gelden, er is zelfs letterlijk sprake van zich ontlastenden, zij het slechts met kleine scheutjes. Tot vandaag stond ‘Zwemmetje gaan doen’ in de bundel. Het is een leuk gedicht: als ik het voorlees, moeten de mensen lachen. Krijg ik…

Jongelui, dit is voorlopig alweer de laatste maandagse aflevering van het spannende feuilleton – Gedichten Die De Nieuwe Bundel Niet Zullen Halen-. Morgen heb ik geen tijd, dan schrijf ik een roman. En woensdag ga ik bedenken of ik werkelijk tot de nieuwe, door Huub Beurskens in het leven geroepen, stroming van het vomitisme wil behoren. Het vomititsme beoogt voornamelijk halfverteerde gevoelsdiarree over de mensheid uit te kotsen en verwacht daar nog applaus voor ook. Dat van die gevoelsdiarree had…