vandaag een vers, dat me eigenlijk wel dierbaar is. Ik schreef het vorig jaar voor de lieve boekhandel Demodokos, toendertijd gevestigd onder de rook van d’Aloude Wester, ja, dat zeg je nu eenmaal zo, terwijl ik heel goed weet, dat er geen rook uit deze toren komt. Het werd in kleine oplage uit loden letters op zo’n zwaar ouderwetsig ogend perkamentpapier gedrukt, alsof het gedicht eigenlijk al drie eeuwen oud is, en juist werd teruggevonden. Dat is inhoudelijk het voornaamste…
