Ik ken een muzikant, die ook nog schrijver en dichter is, en de huisfilosoof van zijn eigen woning., hij woont ergens in de buurt van het Oosten van ons land. We kennen elkaar een eeuwigheid. Hij is een van de jongens, van wie het me verbijstert dat ze de gestalte kozen van een man van middelbare leeftijd, aan de slapen grijs. Hij heeft een stuk of negen kinderen gemaakt. En drie of vier boeken. Ik ben wel eens bij hem…

23 januari is, tenminste in Engeland, de treurigste dag van het jaar, dat heeft een wetenschapper wetenschappelijk bewezen, hoorde ik vanochtend op de radio. Lezers van dit weblog weten al heel lang, dat we (stichting Breedspraak, zeg maar Vrouwkje Tuinman en F.Starik) sinds 2003 aan de organisatie van het evenement Duizenddichters, gepland op 1 juli 2006, hebben gewerkt. En we zijn een heel eind gekomen. Zo’n vierhonderd dichters meldden zich al aan, voordat we dit concept in de publiciteit brachten.…

Op de website van Netwerk staat voor vanavond vrijdag 20 januari aangekondigd dat het langverwachte programma over de eenzame uitvaart in Amsterdam zal worden uitgezonden op Nederland 1, direct na het Journaal.

Starik is afwezig van 11 tot en met 20 januari. Hij moet even een vulkanisch eiland bezoeken. Het is mogelijk dat niet alle mails, in die periode ontvangen, naar de orde van de dag beantwoord worden. De week van terugkomst wordt er veelvuldig opgetreden. Zie agenda. Alles duurt lang. Voor dringende zaken neemt men kontakt op met de publiciteitsafdeling van uitgeverij Nieuw Amsterdam, 020- 5706116.

Zondag 8 januari 2006 Stadsschouwburg Amsterdam, 15 uur Wat voorafging: Het Parool heeft mij met negen anderen genomineerd voor de wat belachelijke titel: Amsterdammer van het jaar. Gisteren vond de uitverkiezing plaats in de Stadsschouwburg van Amsterdam, alwaar de genomineerden op het podium zullen worden gehesen teneinde het gala van de gezellige krant zelf gedurende die minuut op te luisteren. Ik zei dat ik het heel leuk vind. Een journalist van de krant kwam een stukje schrijven, even later schoof…

Erik Jan Harmens is een bankemployee, hij doet iets belangrijks met geld, voor zijn brood, zijn vrouw en zijn twee kinderen. Hij bewoont een rijtjeshuis in Landsmeer en bestuurt dagelijks een Volvo V70 van recent bouwjaar door de file op weg naar zijn werk en weer terug. In zijn vrije tijd schrijft hij verschrikkelijke gedichten. Het leek het gemeentebestuur van Amsterdam een goed idee om Harmens zo’n gedicht te laten schrijven, dat hij dan mooi zou komen voordragen op de…

Ik wens u in het nieuwe jaar een energiebesparende warmte onderdeken. Het is mijn wens dat u kunt beschikken over een krachtige snoerloze stofzuiger. Ik hoop dat u in het nieuwe jaar een Robinson Croë overlevingspen zult bezitten, het onmisbare accessoire bestaande uit: Pen, Pincet, RVS Vijl, Perforator, Striptang, Kleine Zaag, Oorreiniger, RVS Stemvork, Klein Snijmesje, Lang Stanleymes, Nagelriemverwijderaar, Platte Schroevendraaier, Kruiskopschroevendraaier. Ik wens u stomerijdoekjes Ik wens u in het nieuwe jaar een oprolbaar vergrootglas met verlichting ter grootte…

De ‘Floating Poetry Room’ van de Amerikaanse kunstenaar Siah Armajani komt te liggen in het water van het Steigereiland, zichtbaar vanaf de eerste tramhalte op IJburg. Het is een ponton, omgeven door een hek dat fungeert als drager van een dichterlijke tekst. Het moet een spannende ontmoetingsplek worden voor de bewoners van IJburg, met ruimte voor een podium en speelmogelijkheden voor kleine kinderen. Het idee en ontwerp van het kunstwerk is van Siah Armajani. Uitvoerend kunstenaar is Ben Raaijman, die…

Op 8 januari wordt in de Amsterdamse Stadsschouwburg de titel -Amsterdammer van het jaar- uitgereikt. Ik zou u dit niet vertellen, als ik niet tot de tien genomineerden behoorde, waarvan er één de eretitel -Amsterdammer van het jaar- gedurende een jaar mag dragen. Vanmiddag belde een redacteur van Het Parool om dat te zeggen. ‘Dank u wel’, mompelde ik, en nadat ik de telefoon had neergelegd, dacht ik: ‘raar.’ Raarrr. In de praktijk komt het voornamelijk hierop neer, dat wij,…

De familie van Dijk zag mij ooit op de televisie, de uitvaartdichter. Ze belden mij of ik ook voor particulieren een gedicht kon schrijven en jawel, ik kan ook voor particulieren een gedicht schrijven. Het leek ze wel een mooi idee, voor moeder. En zo is het. Er gaat onmiskenbaar iets luxueus van uit, je eigen gedicht aan het graf te hebben. Daarna gebeurde er heel lang niets. Ik nam aan, dat de televisie-uitzending weer vergeten was. Ze waren het…