Hoe lang zal het geleden zijn, dat mijn liefste oompje stierf? Eén, twee jaar alweer. Ik ben hem niet vergeten, mijn oompje, de meeste gedichten, die ik rond zijn overlijden schreef, vergat ik wel. Slechts één van die verzen heeft de bundel gehaald, de rest leek me te particulier, of oversteeg de gelegenheid van het verdriet toch niet. Oompje was de laatste jaren van zijn leven heel gelukkig, hij vond Liefde, met een hoofdletter, bij God, bij een vrouw, die…

Voor NRC-Next schreef ik een paar maanden geleden een versje van precies 160 leestekens, zijnde het maximale aantal tekens dat een mobiel telefoonschermpje kan bevatten. Initiatiefneemster Sofie Cerutti ziet daarin de mogelijkheid de kwaliteit van sms-berichten met sprongen te doen stijgen: zie daarvoor www.precies160.nl . Of zij in haar opzet geslaagd is, weten wij niet. Wel weten we, dat mijn ‘precies 160’ de bundel niet zal halen. Het gedicht is titelloos gebleven. Een mooie titel, nee. Daar was geen ruimte…

Oud ben ik mevrouw, der dagen zat, al bijna dood. Dat is de weg van alle vlees, hou ik mij groot. Niet zozeer dat ik niet goed meer hoor, dat valt eenvoudig te verklaren voor wie de beste jaren van zijn leven veel te hard gezongen heeft, dat is logisch: zo iemand wordt doof, en schor. Wie zo leeft, die rookt, zal op den duur gaan piepen uit zijn longen, daar hoor je mij niet over griepen. Of dat ik…

(27 oktober 2005 † 12 februari 2007) One day I’ll fly away… Met grote droefheid deelt Olaf Risee mede ‘dat het kunstwerk De Rustige Vogel van zijn stokje is gevallen en nu dus een Extreem Rustige Vogel is geworden.’ Hij is overgebracht naar de lokale stortplaats van Waregem. U kunt hem daar de laatste eer bewijzen ‘Moge hij de euh.. rust vinden waar hij naar zocht.’ +

Straks neemt een vliegtuig mij mee om in acht dagen sterk, gezond en uitgerust te raken. Mevrouw van Lier zal het zonder mij moeten stellen, daarom leg ik vast dit voorraadje voor haar aan. Ze heeft beloofd een Nacht van haar goede leven aandacht aan het Rijksmuseum te besteden, dan hebben we nog één nacht over om een gedicht in uit te spreken, voor ik weer veilig achter de computer zit. Het moet ‘Drie broers’ dan maar worden. De achtste…

Nippertje! Omdat de juffrouw van het programma vorige week ziek was, vergat ik deze week zomaar een GDDBNZH alhier te plaatsen. Op het nippertje, mevrouw van Lier, daar isti, het zestiende gedicht ddbnzh. Volgende week ben ik zelf ook ziek want op vakantie, dan komt er ook niets van. Dan zult u wel- ter aankondiging van het ding in het Rijksmuseum- maar dat legt zij u verder volgende week wel uit, dan zult u wel een stukje van de podcast…

Omdat de presentator van de Nacht van het Goede Leven ziek is, alwaar wekelijks een Gedicht Dat De Bundel Niet Zal Halen wordt uitgezonden, is er deze week geen gedicht dat de bundel niet zal halen. Dat is jammer voor de bundel, want het was een Verschrikkelijk Slecht Gedicht, dat ik verkoos te worden uitgezonden. Dus de luisteraar heeft geluk. Volgende week beter! +