OCHTEND

‘Elke ochtend,’ vertelt de verzorgster: ‘Het is elke ochtend hetzelfde. Iedere morgen vraagt je moeder waar ze is, wat ze hier in godsnaam doet, en of ze hier opgesloten zit. En iedere morgen huilt ze. Dan vertel ik haar dat ze hier niet opgesloten zit, maar dat ze nu eenmaal niet zo heel goed meer voor zichzelf kan zorgen, dat we straks gaan ontbijten.’ De verzorgster neemt altijd een Spits of een Metro voor haar mee. En dan krijgt moeder zo’n gratis krantje uitgereikt. En een kopje thee. Wordt ze een uur later eindelijk opgehaald voor het ontbijt, zegt ze opgewekt: ‘Ik zit zo heerlijk te lezen. Hebben we nog niet ontbeten dan?’

 

 

Geplaatst in Moeder Doen